Χαρακτικά και γλυπτική

Η ενότητα αυτή περιλαμβάνει έργα χαρακτικής και γλυπτικής με έντονο ρεαλιστικό και κοινωνικό χαρακτήρα.

Τα χαρακτικά έργα, όπως και εκείνα της ζωγραφικής, κυμαίνονται από ακαδημαϊκές μέχρι σύγχρονες και πειραματικές προσεγγίσεις, αποτυπώνοντας προσωπικές ματιές και κοινωνικά σχόλια. Ξεχωριστή θέση καταλαμβάνουν οι ξυλογραφίες του Νικόλα (Παυλόπουλου), οι οποίες παρουσιάζουν ποικίλες θεματικές όπως τοπιογραφίες, σκηνές καθημερινής ζωής, νεκρές φύσεις ή κοινωνικά ζητήματα -όπως γίνεται και με άλλους καλλιτέχνες. Σε αυτά κυριαρχεί έντονα η παραστατικότητα και ο νατουραλισμός, χωρίς να επιδιώκεται η εξιδανίκευση του θέματος. Οι στάσεις των σωμάτων τους και η σκόπιμη αποφυγή της απεικόνισης των προσώπων, δείχνει, ίσως, τη διάθεση με την οποία ο καλλιτέχνης αντιμετώπιζε τα αγροτικά θέματα. Διαφορετική διάθεση έχει το έργο «Ο μόρτης», στο οποίο αποδίδει περισσότερες λεπτομέρειες και χαρακτηριστικά της μορφής, σε μια απόπειρα να παρουσιάσει τον συναισθηματικό κόσμο του εικονιζόμενου.

Γλυπτική είναι η τέχνη της καλλιτεχνικής δημιουργίας και έκφρασης που συνδέει το συναίσθημα με την ανόργανη ύλη (πέτρα, μάρμαρο, μέταλλο, πηλό ή διάφορα πλαστικά στη σύγχρονη γλυπτική). Κατά την αρχαιότητα ήταν πολύ διαδεδομένη και τα σωζόμενα αγάλματα από διάφορες περιόδους δείχνουν το υψηλό επίπεδο τεχνικής, που κατείχαν οι γλύπτες στην αρχαία Ελλάδα. Η ελληνική γλυπτική, κατά τη μεταπολεμική περίοδο, έγινε η τέχνη του αντικειμένου και οι γλύπτες κινήθηκαν από την παραστατικότητα έως τις διάφορες εκδοχές του εξπρεσιονισμού, και της αφαίρεσης, από τον κυβισμό έως το σουρεαλισμό και την κινητική γλυπτική.