Ρόρρης Γιώργος

Ο Γιώργος Ρόρρης γεννήθηκε στον Κοσμά Κυνουρίας το 1963. Σπούδασε Ζωγραφική στην Ανωτάτη Σχολή Καλών Τεχνών με καθηγητές τον Παναγιώτη Τέτση και τον Γιάννη Βαλαβανίδη (1982-1987). Συνέχισε τις σπουδές του στην École nationale supérieure des Beaux-Arts στο Παρίσι (1988 – 1991), με καθηγητή τον Leonardo Cremonini, με υποτροφίες του Ιδρύματος Βασίλη και Ελίζας Γουλανδρή και του Κοινωφελούς Ιδρύματος Αδελφών Π. Μπάκαλα. Από το 1996 έως το 2002 συνεργάστηκε με το «Κέντρο Γραμμάτων και Τεχνών Άποψη» και στη συνέχεια με την Ομάδα Τέχνης «Σημείο», διδάσκοντας ζωγραφική. Το 2001 τιμήθηκε από την Ακαδημία Αθηνών με το Βραβείο για νέο ζωγράφο κάτω των 40 ετών. Το 2006 έλαβε τιμητική διάκριση από το Κοινωφελές Ίδρυμα «Αλέξανδρος Σ. Ωνάσης». Έργα του βρίσκονται σε σημαντικές δημόσιες και ιδιωτικές συλλογές. Πρόκειται για έναν σημαντικό εκπρόσωπο της σύγχρονης ελληνικής παραστατικής ζωγραφικής, στα έργα του οποίου απεικονίζονται κυρίως εσωτερικά χώρων και γυναικείες μορφές.

Το έργο του «Πορτραίτο του Θεόδωρου Κολοκοτρώνη» διακρίνεται για τις ζωγραφικές και χρωματικές αρετές του. Πρόκειται για μια προσωπογραφία στην οποία ο καλλιτέχνης έχει δώσει ιδιαίτερη έμφαση στο βλέμμα, στα χαρακτηριστικά του προσώπου και στα όπλα του αγωνιστή, παρά ση στάση του σώματος και στην ενδυμασία. Ο ίδιος αναφέρει ότι ξεκίνησε τη δημιουργία του πίνακα από το πρόσωπο του Στρατηγού και ήθελε να αποδώσει το γεγονός ότι πρόκειται για ένα σκληραγωγημένο πρόσωπο που είχε περάσει πολλά μέσα στον Αγώνα. Ο Ρόρρης εμπνεύστηκε το πορτραίτο αυτό από το χαρακτικό που κοσμούσε παλαιότερα το χαρτονόμισμα των πέντε χιλιάδων δραχμών. Στο πρόσωπο του Κολοκοτρώνη διακρίνεται μια ένταση, καθώς και ο ίδιος σαν προσωπικότητα άφησε ένα αποτύπωμα ισχυρό ως παρακαταθήκη στις επόμενες γενιές των Ελλήνων. Ο Ρόρρης, με έντονη χειρονομιακότητα στην πινελιά του, παρουσιάζει τον αρχιστράτηγο ως ένα δυναμικό και παράλληλα ταλαιπωρημένο πρόσωπο παρά ως έναν εξιδανικευμένο ήρωα της επανάστασης, όπως συνήθως φιλοτεχνείται από άλλους καλλιτέχνες, στοιχεία που τον φέρνουν πιο κοντά στην πραγματικότητα. Υπάρχει έντονο χειρονομιακό στοιχείο στις πινελιές στο πρόσωπο και στην φορεσιά του Αρχιστράτηγου. Η στάση του Κολοκοτρώνη σε στροφή τριών τετάρτων προς τον θεατή μαγνητίζει το βλέμμα και μεταδίδει την εσωτερική κατάσταση του εικονιζόμενου.