Βασιλείου Γεωργία

Η Γεωργία Βασιλείου γεννήθηκε στην Τρίπολη 1912 και πέθανε στην Αθήνα το 1986, γονείς της ήταν ο Πέτρος και η Αγγελική Βασιλείου. Αποφοίτησε από την ΑΣΚΤ το 1942 και καθηγητές της ήταν ο Επαμεινώνδας Θωμόπουλος, ο Ουμβέρτος Αργυρός και ο Δημήτρης Μπισκίνης. Στη συνέχεια μετέβη, το 1947, στο Παρίσι όπου συνέχισε τις σπουδές της στην École Nationale Superieure des Beaux – Arts και την Académie André Lotte. Έλαβε μέρος σε ατομικές και ομαδικές εκθέσεις στην Ελλάδα και το εξωτερικό, όπως τα Salon d’Hiver, Salon d’Automne, Salon des Indépendants και έργα της βρίσκονται σε διάφορες ιδιωτικές και δημόσιες συλλογές. Πρόκειται κυρίως για παραστατικά έργα με στοιχεία αφαίρεσης, και η θεματολογία τους ήταν κυρίως προσωπογραφίες, εικόνες της καθημερινότητας, γυμνά και εσωτερικοί χώροι. Το σύνολο της δουλειάς της χαρακτηρίζεται από ρομαντισμό και νεανικότητα, που αποδίδεται κυρίως με την τεχνοτροπία του ιμπρεσιονισμού.

Στη συλλογή του Δήμου Τρίπολης περιλαμβάνονται συνολικά πενήντα έξι έργα της Βασιλείου, από τα οποία σαράντα ελαιογραφίες και δεκαέξι σχέδια – σπουδές με μολύβι και κάρβουνο. Στις ελαιογραφίες, η θεματολογία περιλαμβάνει τοπιογραφίες, προσωπογραφίες, νεκρή φύση και καθημερινές σκηνές των ανθρώπων: ορισμένα θέματα μάλιστα αποδίδονται περισσότερο από μία φορές με ελάχιστες διαφοροποιήσεις ως προς τη σύνθεση. Το ιμπρεσιονιστικό στυλ αποδίδεται με μια προσωπική ανοιχτόχρωμη παλέτα, η οποία παραπέμπει σε αισθήματα χαράς και παράλληλα νοσταλγίας. Η ζωγράφος χρησιμοποιεί τα ίδια χρώματα σε όλα τα έργα. Ωστόσο, διακρίνεται το έργο με τίτλο «Κλαδιά με πουλιά» καθώς σε αυτό χρησιμοποιεί πιο έντονα και χαρούμενα χρώματα για να αποδώσει το ζωικό στοιχείο ενώ στο φόντο δεσπόζει το χρυσό χρώμα. Στα σχέδια – σπουδές με μολύβι και κάρβουνο, αποκαλύπτεται μια ικανή ζωγράφος, η οποία γνωρίζει και αποτυπώνει τον πνευματικό κόσμο των ανθρώπων.